Nowe materiały budowlane, składające się z kilku warstw, doskonale utrzymują ciepło. Budowane z nich domy są znacznie tańsze w utrzymaniu niż budynki z epoki radzieckiej zbudowane z cegieł lub żelbetowych płyt. Jest to szczególnie widoczne w sezonie grzewczym - w przypadku domu zbudowanego z nowoczesnych materiałów chłodziwo będzie wymagało znacznie mniej. Ale przecież nikt nie zburzy większości starych radzieckich domów, a wielu z nas w nich mieszka. Porozmawiajmy dzisiaj o tym, jak izolować ściany od wnętrza takiego budynku lub innego budynku i jak zrobić to dobrze.

Jak izolować ściany od wnętrza mieszkania lub domu

Czy ściany w ogóle izolują od wewnątrz

Wielu profesjonalnych budowniczych i producentów izolacji kłóci się o to ochryple. Ktoś mówi, że to wydarzenie nic nie da, a inni protestują - twierdzą, że dobry wynik uzyskuje się, gdy ściany pokoju są osłonięte materiałem termoizolacyjnym. Ale obie strony jednogłośnie twierdzą, że izolacja elewacji jest znacznie bardziej skuteczną opcją niż izolacja ścian wewnętrznych.

A co z nami, zwykłymi mieszkańcami wysokich wieżowców, których cienkie ściany zamarzają zimą? W końcu ocieplenie takiego domu z zewnątrz jest trudnym zadaniem, a czasem nawet całkowicie niemożliwym. W końcu istnieją różne sytuacje: na przykład bliskość szybu windy lub klatki schodowej. I nie można dotknąć fasad zabytków architektury, domów w historycznym centrum i tych ozdobionych drogimi materiałami. Ale nie pójdziesz przeciwko władzom miasta, więc musisz zamrozić.

Sytuację tę można nieco wyjaśnić, kontaktując się z GOST i SNIP wydanymi po rozpadzie ZSRR. Wyraźnie wyjaśniają, że należy zaizolować część elewacyjną budynku, a kamień, beton lub cegła powinny znajdować się w domu. Tworzą tak zwaną „zimną” warstwę, która powinna mieć niską przepuszczalność pary i dobrze przewodzić ciepło.

Niż zła izolacja budynku od wewnątrz

Aby zrozumieć, dlaczego tak wielu ekspertów sprzeciwia się wewnętrznemu ociepleniu, szczegółowo przeanalizujemy wszystkie jego wady. Niektóre z nich nie są szczególnie znaczące, ale są takie, które sprawiają, że myślisz o wykonalności przedsięwzięcia. W każdym razie, znając możliwe konsekwencje, należy działać z wielką ostrożnością. Jakie są te nieprzyjemne konsekwencje?

  • Po pierwsze, powierzchnia pomieszczenia osłonięta izolatorem ciepła znacznie się zmniejszy - to fakt. Na przykład po przeprowadzeniu izolacji ścian wewnętrznych w pomieszczeniu o powierzchni 20 metrów kwadratowych okazało się, że brakuje od 0,5 do 2 metrów kwadratowych powierzchni użytkowej.
  • Izolację termiczną można układać tylko w pomieszczeniu, z którego wszystkie rzeczy są wyjmowane lub odsunięte od ścian. Oznacza to, że korzystanie z tego pokoju przez pewien czas będzie problematyczne, ale nie jest to zbyt wygodne.
  • Wystarczy schować ściany za pomocą izolacji - nie ma opcji. Konieczne jest zapewnienie dodatkowej wentylacji i podjęcie środków w celu ochrony izolatora cieplnego przed kondensatem. W przeciwnym razie izolacja szybko się zepsuje.
  • Przeprowadzając ocieplenie zgodnie z wszystkimi zasadami, nie zapominając o niczym, możesz być zaskoczony, gdy zobaczysz, że wszystko to będzie kosztować całkiem grosza.

Jeśli słuchasz przeciwników izolacji termicznej wewnętrznej części ścian, możesz dowiedzieć się wiele o nieprzyjemnych procesach fizycznych zachodzących w izolatorze ciepła. Niestety nie są to wcale opowieści, ale oczywiste fakty. Na przykład jest to tworzenie pleśni i grzybów, drenaż strumieni parującej wody. Takie zjawiska powoli, ale z pewnością niszczą wnętrze pokoju. A czasem nawet nośne elementy konstrukcyjne mogą zostać uszkodzone. Ale wszystko to dzieje się tylko wtedy, gdy proces regulacji wilgotności nie jest poprawnie debugowany.

Ujawnimy sekret tego, co dzieje się w izolowanych ścianach

W lecie, gdy jest ciepło, pod ścianami nie dzieje się nic specjalnego. Ale gdy tylko nadejdzie zimno, temperatura powietrza w mieszkaniu zaczyna się znacznie różnić od temperatury zewnętrznej. I tutaj ściany izolowane od wewnątrz mogą objawiać się w całej okazałości. Cała siła mrozu i wiatru spada na ramiona ścian zewnętrznych, oficjalnie nazywanych „konstrukcjami otaczającymi”.

Głównym przeciwnikiem ścian izolowanych od wewnątrz jest taka nieszkodliwa zwykła woda. Kiedy zamarza, zamienia się w potężnego wroga, czasem po prostu rozrywając ściany od wewnątrz i zwiększając pęknięcia w stawach. I mokra izolacja przestaje spełniać swoją funkcję izolacji termicznej. A gdy tylko zrobi się cieplej, szkodliwe bakterie i grzyby zaczynają szaleć, dla których woda jest życiem. Tak brzydkim obrazem jest czasem ocieplenie ścian od wewnątrz, które jednak można rozwiązać, ale o tym później.

Być może staje się dla kogoś niejasne, dlaczego temperatura zewnętrzna i wilgotność izolowanych ścian są tak ściśle ze sobą powiązane. Okazuje się, że para wodna skrapla się z powietrza w określonej temperaturze. Nazywa się to „budowlanym punktem rosy”. Po osiągnięciu tej temperatury na dobrze schłodzonych powierzchniach tworzą się kropelki wody - kondensacja. Punkt rosy ma zmienną wartość, która wzrasta wraz ze wzrostem wilgotności powietrza w pomieszczeniu. Jeśli wilgotność osiąga 100 procent, temperatura powietrza jest równa punktowi rosy. Jest to jednak nieco przybliżone - nie będziemy zagłębiać się w złożone formuły.

Zgodnie z zasadami sanitarnymi dla mieszkań i budynków mieszkalnych temperatura w nich powinna wynosić od 20 do 22 stopni. A wilgotność optymalna do życia wynosi 55 procent. Punkt rosy w takich warunkach wynosi plus 10,7 stopnia Celsjusza. Tak więc, jeśli jedna z warstw izolowanej ściany osiągnie tę temperaturę, nieuchronnie pojawi się na niej kondensacja. Ponieważ zimą włączamy ogrzewanie, ściany wewnątrz się nagrzewają. Wahania temperatury zewnętrznej powodują, że punkt rosy przesuwa się w ścianach - im zimniej na ulicy, tym dalej od fasady.

To, gdzie dokładnie powstaje punkt rosy, zależy od kilku czynników. Jest to położenie warstw struktury względem siebie i ich grubość. Na przykład wyobraź sobie sytuację, w której ściana nie jest izolowana, a punkt rosy znajduje się w jej wnętrzu. Następnie po włączeniu kamery termowizyjnej na ekranie widać, że promienie cieplne emanują ze ściany. I bez względu na to, jak bardzo ogrzewasz pomieszczenie w takim budynku, nadal będzie w nim zimno, ponieważ oddaje ciepło na zewnątrz.

Jeśli fasada budynku jest izolowana, wtedy ściana jest całkowicie rozgrzana, oszczędza cenne ciepło. Punkt rosy przesuwa się bliżej fasady, w warstwie termoizolacyjnej. Z tego powodu wymyślono wentylowane fasady - ponieważ izolacja musi być wentylowana w celu wysuszenia. W przeciwnym razie straci swoje właściwości.

Jeśli ściany są izolowane od wewnątrz, wówczas zimą warstwa termoizolacyjna nie pozwala na ogrzanie powietrza z pomieszczenia do nich. Dlatego ściany nośne, zamarzając na ziemię, zaczynają szybciej zapadać się. Z reguły punkt rosy znajduje się po wewnętrznej stronie ściany i przesuwa się wraz ze wzrostem temperatury w jej środku. W takim przypadku kondensat pojawiający się między izolatorem ciepła a ścianą minimalizuje efekt izolacji.Zamarznięta woda i klej, na którym sadzona jest izolacja, niszczy. A potem na mokrych ścianach gwałtownie kwitnie pleśń i pojawia się grzyb. Jednym słowem nic dobrego.

Jak uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji z izolacją wewnętrzną

Trudno jest przestrzegać wszystkich zasad izolacji ścian w środku. Odbywa się to tylko wtedy, gdy zabronione jest izolowanie fasady lub po prostu nie można do niej dotrzeć.

Po otwarciu Kodeksu zasad SP 23-101-2004, zwanego „Projektem ochrony termicznej budynków”, możemy przeczytać, że zdecydowanie nie zaleca się izolowania wewnętrznej części ścian w celu izolacji. Powodem jest to, że wilgoć może gromadzić się w tej warstwie termoizolacyjnej. Jeśli izolacja ściany w mieszkaniu od wewnątrz jest niezbędna i konieczna, musisz położyć solidną warstwę wysokiej jakości paroizolacji, która powinna być trwała i mocna.

Tak więc, jeśli chcemy mieć ciepłe i suche ściany, postaramy się chronić tę część, w której będzie punkt rosy, przed wilgocią. Jakie środki należy w tym celu podjąć? Ogólnie nie ma ich tak wielu.

1. Folia do paroizolacji jest wybierana najwyższej jakości, z jej połączeniem przeprowadzane jest dokładne uszczelnienie wszystkich połączeń.

2. Materiał termoizolacyjny nie powinien mieć bardzo wysokiej przepuszczalności pary. Im niższy ten wskaźnik, tym lepiej. Idealnie, przepuszczalność ściany nośnej jest większa niż izolatora cieplnego. W takim przypadku para wyjdzie na zewnątrz.

3. Kiedy przyklejamy izolację, staramy się, aby była jak najmniejsza za ścianą. Podczas klejenia nie należy używać metody „latarni”; lepiej jest nakładać klej grzebieniem, aby zapewnić pełny kontakt izolacji ze ścianą.

4. Aby zmniejszyć wilgotność w mieszkaniu, użyj wymuszonej wentylacji typu mechanicznego. W oknach nakładają zawory.

5. Grubość warstwy izolacyjnej do izolacji należy dokładnie obliczyć, biorąc pod uwagę cechy jej strefy klimatycznej. Nie zaleca się stosowania izolacji cieńszej niż ta obliczona wartość.

6. Przed wykonaniem izolacji ścian należy je potraktować specjalną kompozycją, która zapobiega pojawieniu się grzyba i pleśni. Możesz rozpocząć izolację dopiero po całkowitym wyschnięciu ścian.

Eliminacja tzw. „Zimnych mostów” jest jednym z podstawowych zadań. Rzeczywiście, w tych miejscach, w których ściany nośne są połączone z sufitami, a także ze ścianami wewnątrz budynku, nie można wykonać izolacji. Dlatego konieczne jest nałożenie izolatora cieplnego na te problematyczne obszary poprzez zastosowanie bariery paroszczelnej. Następnie można je ukryć za pomocą fałszywych kolumn lub koszy.

Wybierz grzejnik

Tradycyjna wełna mineralna

Przy podejmowaniu decyzji, która izolacja ścian jest lepsza od wewnątrz, większość ludzi zwykle wybiera wełnę mineralną. Jest po prostu układany w konstrukcji suchej zabudowy. Bariera paroizolacyjna jest zaniedbywana, prace są wykonywane szybko, materiał jest tani, ale wynik nie może zadowolić. Ta metoda ocieplenia nie tylko nie przynosi pożądanych korzyści, ale wręcz przeciwnie, jest bardzo szkodliwa. Jest to szczególnie złe, jeśli są izolowane zwykłą wełną mineralną w rolkach - ma zbyt mały współczynnik odporności termicznej.

Miłośnicy wełny mineralnej mówią, że „oddycha”, ale to po prostu źle. Ze względu na takie właściwości w ogóle nie nadaje się do wewnętrznej izolacji termicznej. Poprzez włókna tego materiału wilgoć dość spokojnie dociera do punktu rosy, a następnie wełna mineralna ją pochłania. Istnieją oczywiście jego specjalne odmiany, których właściwości są podobne do spienionej pianki polistyrenowej, ale nie dają 100% gwarancji suchości.

Nawet jeśli przykleisz ten materiał bardzo ostrożnie i przy użyciu najlepszego kleju, zadbaj o wysokiej jakości paroizolację - ryzyko wilgoci pozostanie. A wszystko to dlatego, że przepuszczalność pary wełny mineralnej jest znacznie lepsza niż na ścianach budynku.I cała praca pójdzie w błoto, a pieniądze zostaną wyrzucone na wiatr, jeśli w rezultacie na ścianach pojawią się zabłocone smugi. Jeszcze bardziej nieprzyjemną konsekwencją jest pojawienie się grzyba.

Wełna mineralna
Wewnętrzna ściana jest izolowana sprasowaną wełną mineralną.

Styropian - wytłaczany i zwykły

Dziś ten materiał jest uważany za najlepszą izolację ścian izolacyjnych od wewnątrz. Odsuwając na bok tradycyjne ocieplenie ścian wełną mineralną, coraz częściej stosuje się ją zarówno w krajach europejskich, jak i w Rosji. W końcu ten materiał ma najbardziej odpowiednie właściwości do izolacji. Następnie wymieniamy je.

  • Styropian bardzo słabo przewodzi ciepło.
  • Prawie nie pochłania wilgoci, a jego przepuszczalność pary jest bardzo niska.
  • Materiał ten może z łatwością wytrzymać bardzo duże obciążenia.
  • Nie obchodzi go ani silny ucisk, ani duża siła łzawiąca.
  • Styropian waży bardzo mało i jest łatwy w obsłudze - można go łatwo ciąć nożem. Dlatego instalacja takich płyt nie jest trudna.

Tak więc, jeśli użyjesz styropianu, zarówno typu spienionego, jak i wytłaczanego, możliwe jest dzięki cienkiej warstwie doprowadzenie izolacji termicznej całej konstrukcji do normy. W końcu materiał, który nie wchłania wody, nie tylko nie zmieni swoich właściwości jako izolator cieplny. On również nie pozwoli wilgoci do punktu rosy, więc podczas korzystania z niej łatwo nie można położyć bariery paroszczelnej. Tylko o „zimnych mostach” nie zapomnij. Nie jest trudno wyizolować te miejsca, w których płyty są połączone ze sobą i przylegają do ścian. Tutaj możesz nakładać piankę poliuretanową i łączyć płyty ze sobą i przy użyciu ściany za jej pomocą. Ale musisz nałożyć piankę na całą powierzchnię arkusza.

A producenci dla wygody produkują płyty piankowe o specjalnej krawędzi ze schodkowymi krawędziami. Z tego powodu połączenia są gładkie i szczelne.

Pianka styropianowa
Styropian z wycięciem.

Możesz zamontować te płyty w mieszkaniu w taki sam sposób, jak na elewacji budynku. W tym celu stosuje się kołkowy kołek. Ponadto płytki sadzi się na kleju.

Ściana ocieplona styropianem
Ściana wewnętrzna ocieplona styropianem.

Styropian ma również minus - nie chroni dobrze przed hałasem. Może się również zapaść, jeśli jego temperatura przekroczy 80 stopni Celsjusza. Nie jest to jednak tak istotne w naszym przypadku, podobnie jak fakt, że płyty EPS mogą rozpuszczać się w rozpuszczalnikach organicznych.

Pianka poliuretanowa - doskonała nowoczesna izolacja

A jak skutecznie i szybko izolować ściany domu od wewnątrz? Z pewnością wielu zadało takie pytanie. W takim przypadku najlepszym rozwiązaniem jest użycie pianki poliuretanowej. To wspaniały izolator ciepła. Jego przewodność cieplna wynosi 0,025 wata na metr na Kelvin. Uszczelnione komórki z pianki poliuretanowej są wypełnione powietrzem lub gazem obojętnym. Wilgoć nie może przenikać do wnętrza, dlatego materiał ten nie zamoknie i nie przepłynie przez nie woda. A podczas korzystania nie wymaga hydroizolacji.

Nie oznacza to jednak końca zalet izolacji z pianki poliuretanowej. Jest również bardzo wygodny w użyciu - ponieważ tego materiału nie trzeba przyklejać ani montować w specjalnej ramie. Wszystko jest znacznie prostsze - jest rozpylane bezpośrednio na ścianę. Kompozycja składa się z dwóch składników, które po połączeniu spieniają się na płaszczyźnie ściany. Po kilku sekundach pianka poliuretanowa zamarza. Korzystanie z tej metody ma wiele zalet.

  • Materiał ten ma doskonałą przyczepność do praktycznie każdej powierzchni. Można go również rozpylać na suficie i uszczelniać „zimnymi mostami”.
  • Pianka poliuretanowa przylega do ściany tak mocno, że stanowią jeden element. Wilgoć nie dociera do punktu rosy.
  • Ponieważ powłoka natryskowa nie ma pojedynczego szwu i nie tworzy pęknięć, mamy możliwość przeprowadzenia izolacji ścian o dowolnej konfiguracji. Przynajmniej okrągłe pomieszczenie, przynajmniej pomieszczenie z zakrzywionymi narożnikami - poradzi sobie z tym pianka poliuretanowa.
  • Ponieważ praca jest wykonywana niezwykle szybko i potrzeba trochę materiału, możesz zaoszczędzić na wysyłce i przechowywaniu.
  • Za pomocą siatki nylonowej możesz otynkować tę izolację za pomocą technologii elewacji.

Izolacja z pianki poliuretanowej
Zastosowanie pianki poliuretanowej.

Co jeszcze możesz ocieplić ściany w środku

Trwają badania, każdego roku produkowane są nowe materiały budowlane. Niektóre mogą być stosowane do wewnętrznej izolacji mieszkań. Czasami producenci chwalą nowe narzędzie z mocą i główną trąbką o jego zaletach. I skromnie milczą na temat braków. Oto kilka przykładów.

Ciepły tynk - wygląda spektakularnie, ale higroskopijnie i ma zbyt dobrą paroprzepuszczalność. Ponadto zatrzymuje ciepło znacznie gorzej niż materiały spienione.

Spieniony polietylen z powłoką foliową dobrze trzyma ciepło. Ale jest dość trudny do zainstalowania. Faktem jest, że gdy jest używany, pomiędzy ścianą a tym materiałem powinna pozostać szczelina powietrzna. A powyżej, pod podszewką, musisz również zapewnić prześwit. Nawet wielu specjalistów nie może zrobić wszystkiego idealnie.

Milimetrowa warstwa ciekłego ceramicznego izolatora ciepła odpowiada pięciu centymetrom wełny mineralnej. W tym materiale jest dużo bąbelków z powietrzem w środku. Przewodność cieplna ceramiki wynosi od 0,8 do 0,15, a powietrze - 0,025 wata na metr na Kelvin. Skąd producenci uzyskali wskaźnik tego współczynnika 0,0016 dla ciekłej ceramiki? To wygląda jak blef.

Trochę przebadany materiał zwany „farbą termiczną” jest prawdopodobnie dobry, ale istnieją przykłady, kiedy nic dobrego z niego nie wynikło. Zobaczmy dalej.

Obliczamy grubość izolacji

Dowiedzieliśmy się więc, czy można izolować ściany od wewnątrz i jak to zrobić poprawnie. Następnie wybraliśmy materiał, który najbardziej nam odpowiada. Pozostała ważna rzecz - obliczenie wymaganej grubości izolatora.

Najpierw zmierz grubość ściany D i określ R - rzeczywistą odporność na przenoszenie ciepła. Używamy wzoru:

R = D / L

L jest współczynnikiem przewodności cieplnej materiału. Na przykład weź ścianę z cegły o grubości 50 centymetrów. Otrzymujemy następujące:

R = 0,5 / 0,47 = 1,06 metra kwadratowego stopnia Celsjusza na wat.

W Moskwie i regionie moskiewskim wartość normatywna tego wskaźnika wynosi 3,15 lub więcej. Obliczamy różnicę, która wyniosła 2,09 metra kwadratowego-stopni Celsjusza na wat. Różnicę tę należy zrekompensować za pomocą izolacji ścian.

Aby określić grubość izolacji, potrzebujesz odwrotnej formuły:

D = L ∗ R

Na przykład w przypadku styropianu (L = 0,042) uzyskuje się następującą wartość:

D = 0,042 ∗ 2,09 = 0,087 metra, w przeciwnym razie 8,7 centymetra. Lepiej jest wziąć z marginesem 10 centymetrów, wtedy punkt rosy z pewnością znajdzie się w izolatorze ciepła.

Wideo: izolacja wewnętrzna


Copyright © 2024 - techno.techinfus.com/pl/ | chinawebteam2014@gmail.com

Technika

Narzędzia

Meble